ناصر عاشوری

نماینده شهرستان‌های فومن و شفت

naserashoori

سوابق نشان می‌دهد در کشور ما به مساله حفاظت از جنگل‌ها و مراتع توجه جدی نشده است و جنگل و مرتع با سیاست‌های غلط و برداشت‌های بی‌رویه روبه‌رو بوده است. . آمار نشان می‌دهد که سرعت تخریب در جنگل‌ها و مراتع ما بسیار بالاست، از این‌رو باید فکری جدی در این مورد کرد و شاید تنفسی به جنگل دهیم تا جان دوباره بگیرد. در سیاست‌های گذشته خودمان وظایف کاشت، داشت و برداشت را داشتیم که متاسفانه فقط مرحله برداشت را اجرا می‌کردیم. خصوصا از زمانی که شرکت‌های تعاونی جنگل تشکیل شدند، برداشت چوب از جنگل بی‌مهابا و بدون رعایت اصول صورت گرفت. در حقیقت بخش عظیمی از جنگل‌های شمال را همین شرکت‌های تعاونی وابسته به سازمان جنگل‌ها با نام قانون از بین بردند. زمانی که اره موتوری‌ها را به‌صورت گروهی وارد جنگل کردند تخریب جنگل وسعت بیشتری پیدا کرد. درحالی‌که قبل از ورود این شرکت‌ها، جنگل‌ها به این صورت قلع و قمع نشده بود. بنابراین باید نسبت به این مشکلات جدی باشیم و سازمان‌های محیط‌زیست و منابع طبیعی هم به تنهایی از عهده این‌گونه وظایف حفاظتی برنمی‌آیند. فرهنگ‌سازی باید صورت گیرد یعنی مشارکت مردمی در حفظ و صیانت از جنگل‌ها و مراتع باید افزایش یابد. در این مسیر به نظر من کاستی و کمبود قانون نداریم.

باید گفت اگر تنفسی به جنگل داده شود، توان اجرایی سازمان جنگل‌ها بالا رود و در کنارش همان‌طور که اشاره کردم مردم بیشتر در بحث نگهداری از جنگل‌ها مشارکت داشته باشند، می‌توانیم به توفیقاتی در این زمینه دست پیدا کنیم. درواقع با طرح تنفسی که دولت برای برداشت از جنگل داده کاملا موافق هستم.

منافع ملی بر منافع یکی دو شرکت ارجحیت دارد و نمی‌توانیم منافع ملی و مردم را قربانی منافع و سود آن شرکت کنیم و به‌جای سیاست‌های ملی و کلان، دنبال اجرای برنامه‌های آنان باشیم. آنها می‌توانند در این مدت چوب وارد کنند یا از جنگل‌های دست کاشت برداشت کنند. اتفاقا درآمد حاصل از این فعالیت‌ها سود سرشاری برای آنها دارد.

در واقع این طرح بر اقتصاد ملی و اقتصاد مردم محلی اثر چندانی ندارد. مگر آن زمان که به شرکت‌ها مجوز می‌دادند تا برداشت بی‌رویه کنند، اقتصاد مردم متحول شد؟ یک عده سودجو تنها منافع خود را می‌بینند. برداشت‌هایی که اتفاق می‌افتد بی‌رویه است و سیلاب‌هایی که ایجاد می‌شود و گرفتاری‌هایی که به دنبالش برای مردم به وجود می‌آید، ناشی از همین برداشت‌های غیرمتعارف و بی‌رویه از جنگل است. ما با برداشت چوب از جنگل مخالف نیستیم اما همان کسانی که برداشت کردند باید کاشت هم انجام می‌دادند که این کار صورت نگرفت. ما با زراعت چوب هم می‌توانیم به اقتصاد خانوارها کمک کنیم. همین‌الان در گیلان هزاران هکتار صنوبرکاری وجود دارد. مسوولان بیایند همین کار را فرهنگ‌سازی، حمایت و نهادینه کنند تا ظرف پنج – شش سال بتوانند چوب آن را برداشت کنند و از ثمراتش بهره بگیرند.