فرهیختگان گیلان: هشت سال نوسانات شدید سیاسی و هشت سال دوری کامل از صحنه سیاست کشور، باعث شد دل فعالین اصلاحطلب بیشازپیش با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید برای تولدی دیگر بتپد اما این تولد که از جنس تولد دوم خرداد نبود، خیلی زود سقط شد و بازهم مدیران اصلاحطلب شاید برخلاف چیزی که فکر میکردند همچنان کمی غیرخودی باقی ماندند. حداقل در اکثر مناصب دولتی تمام استان ها. رفتاری که البته از جانب خود آنها نسبت به گروهی که امروز اعتدالگرا خوانده میشوند در زمان دولت اصلاحات هم تا حدودی وجود داشت. اما وقتی به گیلان میرسیم   اوضاع خیلی وخیمتر است. تغییرات، اپسیلونی بود و ناکارآمد. همهچیز پویا و دینامیک بود، فلان مدیر از دولت گذشته تغییر کرد اما جنس تغییرش نرمافزاری بود، از فلان اداره به ریاست سازمان دیگر برگزیده شد. اما این وسط خود اعتدالیون هم برخلاف انتظارها جایی نداشتند در سیستم مدیریتی استان خود. جایی که مدیر و سرپرست و رییس کارخانه بانفوذ نماینده مجلس و سخنگوی ریاستجمهوری عوض میشود. گیلانی که بیشترین میزان بیکاری را در پایان دولت احمدینژاد از همین مسوولین وام گرفته بود، بعد از گذشت دو سال همچنان گرفتار همان مشکلات است، البته بازهم با همین مسوولین. دراینبین، نه از لیست اصلاحطلبان برای انتخاب استاندار و پستهای کلیدی استان خبری شد و نه رایزنی دوستان، محلی از توجه در میان سکانداران دولت روحانی پیدا کرد.

استان گیلان با معضلات زیادی دستوپنجه نرم میکند. بیکاری گسترده در ۱۶ شهرستان این استان و فعال نبودن بنگاههای اقتصادی و تعطیلی روزانه کارخانهها امان این استان را بریده است. تغییر گسترده کاربری، اراضی کشاورزی استان را نابود کرده است. چایکاران وضعیت نابسامان دارند. هنوز بیمه صیادان که جز مشاغل سخت به شمار میرود سامان داده نشده است. در استان گیلان نهتنها صنعت رونق پیدا نکرد، بلکه کشاورزی، یگانه بنگاه سنتی اقتصادی این استان نیز حال خوبی ندارد.

عدم وجود شایستهسالاری در انتصاب مدیران در گذشته، باعث شده که استفاده استاندار از مدیران آن سالها، در دوران فعلی را با چالشهای مهمی مواجه نموده و نارضایتیهای چندی را رقم زند. با انتخاب نجفی بهعنوان استاندار گیلان، خانهنشینی مدیران باسابقه در گیلان ادامه پیدا کرد و امیدها برای تغییرات اساسی در مدیریت استان و دمیدن روحی تازه بر استان به یأس تبدیل شد. اگرچه برخی از اعتدالیون و اصلاحطلبان در سیستم مشاورهای استاندار راه پیدا کردند ولی آن چیزی که مشخص و آشکار است، تشریفاتی بودن سمتهای مشاورهای است. اصلاحطلبان و اعتدالیون به خاطر فشارهای وارده از سوی برخی از شخصیتهای اصولگرای استان که هنوز تغییری در فضای سیاسی استان احساس نمیکردند و ظاهرا دولت را هنوز متعلق به خود میدانستند، نتوانستند طرح مشاوران جوان خود را عملی کنند. طرحی که قرار بود نخبگان جوان را بهعنوان مشاورین روسای ادارات کل معرفی کند تا بلکه تفکری جوان به بدنه مدیریتی استان تزریق شود. اما فقط و فقط یک مصاحبه کوتاه از یک نماینده اصولگرای مجلس کافی بود که شیرازه این طرح که نوید روزهای خوب را میداد از هم بپاشد. استاندار دولت اعتدالگرا حتی قادر به سامان دادن یک پست تشریفاتی هم نبود. از این قضیه بگذریم در مجموع بیش از سی مدیر در سطح استان تغییر و یا جابهجا شدند که سهم اصولگرایان بهمراتب بیشتر از اعتدالیون و اصلاحطلبان بود. این در حالی است که اکثر فعالین و حتی مردم فکر میکردند در استانی که توسط همین مدیران دولت گذشته بیشتر مشکلات برای آنها ایجاد شده، تغییرات محسوسی از سوی استاندار دیده شود که چنین نشد. با این تغییرات به نظر میرسد گیلان و مردمش که نقش سهم بزرگی در آرای حسن روحانی داشتند، سهم خود را از دولت یازدهم آنطور که باید، نگرفتند. تغییرات چه از لحاظ کمی و چه از لحاظ کیفی دردی از مشکلات بزرگ این استان حداقل در این دو سال دوا نکرد.

انتخاب نجفی بهعنوان استاندار گیلان که از نزدیکان دکتر نوبخت، معاون راهبردی و برنامهریزی رییسجمهور است یکی از تغییراتی بود که شاید حتی بر وفق مراد حامیان انتخاباتی رییسجمهور هم نبود. ولی بازهم این امید وجود داشت تا شایستهسالاری با تغییراتی که دکتر نجفی خواهد داد زنده شود. اما مدیران دولت گذشته تنها جای خود را در سازمان یا اداره مطبوع خود عوض کردند و به سازمانها یا بخشداریهای دیگری رفتند.

فرمانداری رشت به عیسی مهدوی اصولگرا و فرمانداری رودسر به امیر جانبازی رسید. حسین اسماعیلیان، یکی از چهرههای اصولگرا که در دولت قبل فرماندار سیاهکل بود، در این دوره فرماندار شهرستان آستانهاشرفیه شد. اما فرمانداری آستارا به جریان اعتدال رسید. سیروس شفقی رییس سابق گروه امور شهری استانداری گیلان در حال حاضر یکی از معدود اعتدالیونی است که فرمانداری یکی از شهرهای گیلان  به او رسید. سکان هدایت شهرستان تالش به علی فتحاللهی اصولگرا رسید. فتحاللهی که سابقه شهرداری لیسار و معاونت عمرانی فرمانداری تالش را در کارنامه دارد، پیش از این معاون مدیرکل امور روستایی و عشایری استانداری گیلان بود. وی که این بار بهعنوان فرماندار تالش معرفی شده است، از نیروهای مورد وثوق هاشمنیا بوده و در دولت اصولگرای احمدینژاد هم پستهای حساسی در حوزه استانداری و فرمانداری داشته است. فرمانداری شهرستان شفت به یکی از مورد اعتمادترین نیروهای اعتدال رسید که در ستاد دکتر روحانی هم بسیار فعال بود. یونس محمودی بخشدار سابق رشت و چهره اعتدالگرا، از سوی نجفی فرماندار شفت شد. جواد شفیعی مدیرکل پدافند غیرعامل شد که سابقا فرماندار شفت در دولت احمدینژاد بود. جواد شفیعی ثابت متولد سال ۱۳۵۹جوانترین مدیر استان گیلان به شمار میرود که از حیث تفکر و اندیشه، خیلی با رویکرد اعتدالی دولت روحانی همسو نیست و همچنان جز نیروهای طرفدار احمدینژاد بهحساب میآید. اما شاید یکی از بهترین تغییرات، مربوط به دانشگاه گیلان بود. این بار احمد رضی عضو هیاتعلمی دانشکده علوم انسانی، گروه ادبیات فارسی، به دوران ریاست حاتمزاده، چهره بهشدت اصولگرا در دانشگاه گیلان پایان داد و یکی از معدود تغییرات مثبتی بود که در سطح استان به وجود آمد. البته بیانصافی است که تغییر در سازمان محیطزیست را جز اتفاق های خوشایند دولت یازدهم ندانیم. استانی که با مدیریت قبلی یعنی عبدوس، آماج حملات مخربان محیطزیست قرارگرفته بود چند صباحی است که آرامش حداقلی را بر تن بیمار محیطزیست استان برگردانده است. محمدرضا برجی، از معدود چهرههایی است که نهتنها کارمند سازمان حفاظت محیطزیست بود؛ بلکه درواقع دغدغه محیطزیست را هم دارد. از چهرههای اصلاحطلب که در زمره مدیران استان قرار گرفتند میتوان به علیاکبر پراوزان اشاره کرد که هم اکنون مدیرکل سیاسی و انتخاباتی استانداری گیلان است. همچنین کیوان محمدی از چهره های شاخص اعتدال به سمت مشاور عالی استاندار منصوب شد. فاضلی مدیرکل ارشاد هم علیرغم ارتباطات خوب با اصلاحطلبان اما در مجموع از حزب اعتدال و توسعه است. در کل باید گفت در انتصابهایی که مربوط به وزارت کشور بود، اصلاحطلبان و اعتدالیون سهم چندانی ندارند اما ادارات آموزشوپرورش، دانشگاهها، ارشاد، محیطزیست، تعاون و بهداشت از مدیرانی اصلاحطلب و اعتدالی بهره میبرند که این انتخابها ریشه در عملکرد خوب وزرای این ادارات در دولت دارد اما همانگونه که مشاهده میشود، بسیاری از انتصاب ها مخصوصا در سطح فرمانداریها و بخشداریها همچنان به سیاق دولت گذشته انجام شده و این نگرانی را ایجاد کرده که راهبردهای مدیریتی استان گیلان هم چنان به رویه سابق خود ادامه خواهد داد و این چیزی جز عقبگرد از مسیر توسعه و به قوت خود باقی ماندن مشکلات برای شهروندان استان گیلان ندارد.. تغییرات در استان گیلان پیدرپی است. بهندرت مدیری پیدا میشود که چند سال سکان هدایت اداره مربوط به خود را داشته باشد. شهرداری رشت هر نه ماه شهردار عوض میکند و سابقه جابهجایی استاندار گیلان حداقل در دولت احمدینژاد طی هشت سال، به چهار نفر رسید. استانی که شاید از لحاظ مهره سیاسی شایسته و با تجربه، دست کمی از سایر استان ها ندارد اما همچنان بزرگترین مانع رسیدن استان گیلان به توسعه همین عدم توجه به شایستهسالاری و بهرهگیری از مدیران باتجربه و لایق است. از طرف دیگر بدیهی است که چیدمان مدیران استانی نقش پررنگی در فضای انتخابات مجلس آینده و نتایج آن خواهد داشت.

7 thoughts on “نگاهی به سهم جناح های سیاسی در انتصاب های دولتی در گیلان چه کسی دست بالای مدیریت گیلان را دارد؟

  1. از نویسنده این یادداشت متین سپاسگزارم.چقدر خوب میشد به فرمانداران تازه منتصب شده فومن وصومعه سرا هم اشاره میکردید.

  2. چند نکته در مورد این یادداشت قابل توجه است. من احساس می کنم این مقاله بسیار با عجله نوشته شده حداقل افراد زیر نیز می توانستند در لیست قرار گیرند که کاملا تشکیلاتی هستند واز جریان اعتدال واصلاحات در این دولت دارای پست می باشند موارد دیگری هم اگر تمایل داشته باشید می توانم بیان کنم:
    ۱- آقای حیدری فرماندار سیاهکل از چهره های معتدل ونزدیک به آقای نوبخت می باشد
    ۲-محمد احمدی پور (معاون سیاسی و امنیتی استاندار گیلان) عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران
    ۳-کاظم کسرایی (فرماندار لاهیجان) عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران
    ۴-سیروس شفقی (فرماندار آستارا) عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران
    ۵-محمود قاسم نژاد (فرماندار ماسال) عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران
    ۶-عسکرحسنی پور (مدیرکل روستایی و عشایری استانداری گیلان) عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران
    ۷-ایمان ظلمتی، مشاور مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان گیلان؛ عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران
    ۸-رضاعلی علیپور (مشاور اجرایی منطقه آزاد انزلی) عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران
    ۹-کامیار چایچی (مشاور مدیرکل اداره راه و شهرسازی استان گیلان) عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران
    ۱۱- دکتر اسماعیل ملک اخلاق( رئیس مرکز آموزش مدیریت دولتی کشور)
    ۱۲-مهندس رسایی( رئیس جهاددانشگاهی واحد گیلان)
    ۱۳- دکتر کامران احمدیان,( معاون پشتیبانی جهاددانشگاهی واحد گیلان,) دبیر حزب اعتماد ملی در استان گیلان
    واماعلی اکبر پور اوزان فرماندار دولت نهم ودولت احمدی نژاد بوده است که به اشتباه اصلاح طلب قلمداد شده است
    آقای محمدرضا برجی مدیر کل محیط زیست استان گیلان به ادعای خودش اصلاح طلب نیست به اشتباه اصلاح طلب قلمداد شده است

  3. آقای پور اوزان خودشان قبول ندارند که اصلاح طلب هستند حالا شما چگونه به این نکته رسیده اید جای تامل دارد.

  4. آقا محمد اگه دقت کنیم همه کسانی که عضو کارگزاران نام بردید بعد از پست گرفتن به کارگزاران پیوستند .
    ضمن اینکه واقعا مشاور یک اداره یا معاون جهاددانشگاهی قابل مقایسه با فرمانداری و اداره کل هاست ؟
    پوراوزان هم سابقه ارتباطات عمیق و قدیمی با اصلاح طلبان داره .

  5. در جواب آقا پیمان باید به چند نکته توجه شود:
    ۱-سعی نکردم از افرادی اسم ببرم که در هیچ حزبی عضو نیستند حداقل این افراد منکر هویت اصلاح طلبی خود نیستند. وسابقه فعالیت سیاسی شان در زیست سپهر سیاسی استان موید این مساله است.
    ۲-همه افراد مذکور دارای سابقه فعالیت سیاسی مشخص در جریان اصلاح طلبی هستندوهمانند جناب پور اوزان از آن گروه نیامده اند .ایشان با تغییر هر دولت با جریان حاکم رابطه خوبی برقرار می کنند که البته این مساله امر مطلوبی نیست.
    ۳-در مورد آقای برجی که نوار اظهاراتش موجود است منکر این شده اند که اصلاح طلب هستند وبهتر بود دوستان این نشریه در انعکاس دیدگاهها دقت می کردند چون خود این آقا منکرند که اصلاح طلب هستند
    ۴- اگر ما احزاب شناسنامه داری داشتیم که اعضای شان شناخته شده بودند دیگر هر از راه رسیده ای ادعای اصلاح طلبی نمی کرد.

  6. در مورد آقای عبدوس ومحیط زیست:
    ده مورد از مواردی که آقای عبدوس در آن زمینه ها ضعف داشتند بیان کنید وبگویید آقای برجی ترجیحا در این موارد چه اقدامی انجام داده اند. انتخاب با شماست.

  7. مدیریت فعلی محیط زیست گیلان در دوره اول احمدی نژاد در راس کار بودند ودر دوره در مورد مدیران محیط زیست گیلان چند نکته حائز اهمیت است :
    ۱-مدیر کل محترم اولین گزینه جریان فعلی حاکم بر محیط زیست گیلان که اصطلاحا شرق گیلانی گفته می شوند نبود بلکه قائم مقام فعلی اولین گزینه بودند. که به دیل اینکه مدرک مرتبط با محیط زیست نداشتند وبه دلیل اینکه در سالهای گذشته همیشه در راس اداره کل بود احتمال برگزیده شدنش کم گردید به همین دلیل مدیر کل فعلی به عنوان گزینه بعدی این جریان انتخاب شد.
    ۲- قبل از عبدوس همین افراد با کمی تغییر مدیران اداره کل بودند یعنی ۵ سال ونیم توانستند با سیستم احمدی نژاد کار کنند.
    ۳- متاسفانه پس از انتخابات ۸۸از سوی این جریان برخی از پرسنل اداره کل مورد کم لطفی قرار دادند که اصولا نمتوان به اینها اصلاح طلب گفت.

    ۴- در دوره عبدوس که به دلیل عدم اشراف به مسائل محیط زیست گیلان نیز دوره مطلوبی نبود و مدیران غیر شرق گیلانی در اکثریت بودند. این تغییرات در سیستم غیر سیاسی محیط زیست گیلان را نباید به حساب جریانات سیاسی گذاشت.

    ۵- ارتقاءاختلاف نظر های این دو گروه به جریانات سیاسی اصلاح طلبی وغیر اصلاح طلبی کج اندیشی است.
    ۶- به دلیل اینکه ریاست سازمان یعنی خانم ابتکار از جریان اصلاح طلبی است این دوستان در هنگام تعرفه به عنوان گزینه مدیر کلی خودرا اصلاح طلب معرفی نمودند که در مورد هر دو گزینه نهایی این مساله صادق است. چون از نزدیک این دو بزرگوار را می شناسم فکر نکنم خودشان نیز دوست داشته باشند ویا حتی توان این را داشته باشند اصلاح طلب قلمداد شوند. مطمئن باشید با تغییر خانم ابتکار نیز این دوستان خط عوض خواهند نمود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*
نشانی وبسایت