ramezanpoor

دکتر احمد رمضان‌پور نرگسی

نماینده ادوار مجلس شورای اسلامی

۱- از جمله عواملی که موجب فروپاشی نظام شاهنشاهی در ایران شد می توان به خودکامگی و استبداد رژیم سابق که موجب نگرانی و دغدغه‌های فکری مردم نسبت به فضای تک‌صدایی موجود شده بود اشاره کرد. فضای کشنده امنیتی و به دنبال آن، حد نهایت اختناق در یک نظام سیاسی موجب شد تا آزادی‌خواهان و انقلابیون در مقابل خودکامگی، استبداد، تک‌صدایی و وابستگی نظام شاهنشاهی به غرب ایستادگی کنند.در سال‌های منتهی به انقلاب حدود شصت هزار مستشار خارجی در کشور فعال بودند و مسائلی نظیر حق کاپیتولاسیون که حضرت امام(ره) نیز در برابر آن به شدت موضع‌گیری کرد از معضلات آن وضعیت بود. بسیاری از انقلابیون شهید یا شکنجه شدند و یا به تبعید و زندان فرستاده شدند. انقلاب اسلامی ما دستاورد ایثار و فداکاری‌های این افراد بود.

مهم‌ترین رکنی که نقش پررنگی در پیروزی انقلاب داشت آموزه‌های اسلام و نیز استفاده از کلام خداوند سبحان در قرآن کریم به عنوان ابزاری قوی و کارآمد برای مبارزه و احقاق حق بود و رکن دیگر نیز همانا وحدت و انسجام مردم و گروه‌های سیاسی است. اعتماد مردم به مرجعیت شیعه به‌ویژه با رهبری امام راحل بود. خواست مردم در آن روزها در سه واژه استقلال،آزادی، جمهوری اسلامی تجلی پیدا کرد و در نهایت در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ انقلاب به پیروزی رسید.

به منظور تامین بقای این انقلاب ارزشمند، باید آفت‌هایی که انقلاب را تهدید می‌کند شناسایی و در مقابل آن ایستاد. این آفت‌ها در واقع همان عواملی است که موجب سقوط رژیم شاه شد. عدم وحدت، نفوذ بیگانگان در امور داخلی، قانون‌گریزی، قدرت‌طلبی و تک‌صدایی، عدم تحمل منتقد و مخالف، بستن فضای مطبوعات از جمله این آفات است که مطمئنا حاکمیت و مسوولین دلسوز نظام و انقلاب و خون شهدای ما به این امور توجه دارند و تا امروز که ۳۶ سال از عمر انقلاب می‌گذرد طبیعی است که همین وحدت و عمل به قانون آن را حفظ کرده و هر‌کسی هم که آمد و به نوعی قصد ضربه زدن به نظام و انقلاب را داشت، در نتیجه خودش رسوا شد. بهتر است در ایام دهه فجر اوقات مردم عزیز را با شرح چالش‌هایی که در هشت سال دولت قبل در بعد سیاست داخلی و خارجی، مسائل اقتصادی، فساد و قانون‌گریزی و تخلفات مالی جریان داشت تلخ نکنیم. به هر حال آن عملکرد هم آفتی بود که با تدبیر مردم و رهبری کشور از آن نجات پیدا کرد.

باید توجه داشته باشیم که آن‌چه در مقاطع مختلف نظیر پیروزی انقلاب، هشت سال جنگ تحمیلی، خرابکاری‌ها و کارشکنی‌های داخلی توانست انقلاب را از آسیب‌ها حفظ کند، وحدت بود. امروز هم می‌بینیم که دو جریان عمده سیاسی اصلاح‌طلبی و اصول‌گرایی در جهت تثبیت و تحکیم نظام فعالیت می‌کنند. البته رویکرد‌ها تفاوت‌هایی دارد اما این تفاوت‌ها نباید موجب ضربه خوردن نظام باشد. مطمئنا در سایه وحدت است که نظام مشروعیت و اقتدار خواهد داشت و هر روز که به جلو می‌رویم این وحدت باید بیشتر شود و جریان‌های سیاسی نیز باید منافع ملی را بر منافع شخصی و گروهی ارجح بدانند.

۲- به عنوان فردی روستایی که از دل فضای روستا آمده‌ام و به عنوان خدمتگزار مردم در عر‌صه‌هایی نظیر شهرداری و فرمانداریو نمایندگی مردم شهر رشت در مجلس شورای اسلامی در متن حیات و رشد انقلاب حضور داشته‌ام، خاطرات زیادی در ذهن دارم. از جمله وقتی قرار بود امام (ره) به کشور بازگردند و ما به تهران رفتیم و متعاقب آن در سخنرانی ایشان در بهشت‌زهرا حضور داشتیم و هرگز سخنرانی شهید بزرگوار بهشتی را فراموش نمی‌کنم که می‌گفت حتی اگر ما روحانیون را گرفتند، شما وحدت خود را حفظ کنید و نهضت را ادامه دهید و یا خاطراتی نظیر تسلیم ساواک در رشت به دست جوانان.

این نوع خاطرات بسیار است اما متاسفانه خاطرات مبارزات در روستاهای استان ما به‌ویژه زادگاه اینجانب، روستای نرگستان صومعه‌سرا در طول این ‌سال‌ها مغفول مانده است. مردم روستای ما حتی پیش از شهریور سال ۱۳۵۷ به دلیل حضور روحانیون بزرگی که از قم می‌آمدند و آگاهی و آموزش مردم را بر عهده می‌گرفتند شاید به نوعی اولین روستا در منطقه بود که علمدار مخالفت  با رژیم شاه شدند. در یادواره شهدای هفدهم شهریور، مردم روستا تمام مغازه‌هایشان را تعطیل کردند و در مسجد عزاداری کردند خاطرم هست وقتی در حال سخنرانی بودم ماشین‌های ژاندارمری آمدند و مسجد را محاصره کردند. همچنین سخنرانی‌های متعدد،راهپیمایی‌های مردمی از نرگستان تا صومعه‌سرا،تسخیر پاسگاه لاکسار قبل از پیروزی انقلاب از جمله این مبارزات است. اولین مجروحین انقلاب در گیلان در همین روستای نرگستان بود به خاطر دارم که ما به واسطه خفقان و مساعد نبودن وضع، حتی نمی‌دانستیم مجروحین را باید برای درمان به کجا ببریم. بسیاری از جوانان فعال آن روزها بعدا شهید یا جانباز شدند و برخی هم جذب سپاه پاسداران شدند. در واقع روستاهایی نظیر نرگستان، طاهرگوراب، کسما از جمله روستاهایی بودند که واقعا برای انقلاب سنگ تمام گذاشتند و شایسته است امروز هم مورد رسیدگی و توجه بیشتریقرار بگیرند تا ادای دینی شایسته به ایثار و فداکاری های آنان شود.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*
نشانی وبسایت