بهروز مهدیزادهbehroozmehdizadeh

فیض‌الله حسینی، از بهمن ۱۳۹۲ طی حکمی از سوی معاون وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، مدیرعامل شرکت جنگل شفارود گیلان شد. شرکتی که ۵ هزار هکتار از جنگل‌های استان گیلان در مناطق رضوانشهر، تالش، ماسال و سایر نقاط، تحت حوزه عملیاتی آن قرار دارد و همواره عنصری تاثیرگذار در تصمیم‌گیری‌های مربوط به جنگل‌های شمال بوده است. او معتقد است طرح ممنوعیت برداشت چوب از جنگل به ورشکستگی شرکت شفارود و زمینه‌سازی برای قاچاق چوب منجر خواهد شد. مدیرعامل شرکت شفارود همچنین در گفت‌و‌گو با «فرهیختگان گیلان» با اطمینان وعده می‌دهد که اگر مجوز برداشت شرکت متبوعش بر اساس قانون سابق داده شود، بیشتر از صنعت فولاد در گیلان ایجاد اشتغال خواهد کرد.

 

به نظر شما طرح تنفس برای جنگل، راه مناسبی برای حل مشکلات جنگل‌های گیلان است؟

برای حل مشکل فعلی جنگل‌ها که در یک بازه زمانی طولانی مدت به وجود آمده است، باید ابتدا همه طرح‌ها و راه‌های برون‌رفت از مشکل را پیدا کنیم که طرح سازمان محیط‌زیست این‌چنین نیست. برای نمونه باید دید چرا شرکت‌های خصوصی که در قسمت‌هایی از جنگل فعال بودند توانستند خوب مدیریت کنند اما بخش دولتی و اداراتی نظیر منابع طبیعی نتوانست؟ دولت باید به این مسایل توجه کند. شرکت شفارود دارای سابقه عملکرد ۵۰ ساله است. بی‌شک در حال حاضر بهترین جنگل‌های ایران در حوزه شرکت شفارود است. درحالی‌که ما مرتب برداشت کرده‌ایم و هرسال به‌طور متوسط ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار مترمکعب در طول تاریخ عمر این شرکت برداشت شده است. اما چرا این جنگل‌ها بهترین هستند؟ چون ما درختی را برداشت نمی‌کنیم، مگر نهال جدیدی به‌جای آن بکاریم. از همه مهم‌تر این نکته است که ما از جنگل‌ها صیانت و حفاظت می‌کنیم. علم جنگل می‌گوید درختی که به سن دیر‌زیستی رسید، باید برداشت شود و اگر برداشت نشود آلوده کننده محیط‌زیست است. زیرا کربن را نمی‌گیرد و ضرر رسان است.

شما مشخصا چه انتقاداتی از طرح اخیر سازمان محیط‌زیست دارید؟

در این طرح که در ۱۶/۱۰/۹۲ به تصویب هیات دولت رسید، به ‌صراحت در تبصره یک ماده دو ذکر شد که وزارت جهاد کشاورزی موظف است به اتفاق سازمان محیط‌زیست و وزارت صنایع و معادن و همچنین معاونت شورای راهبردی ریاست جمهوری، ظرف یک سال ستادی تشکیل دهد تا راهکارهای اجرایی این مصوبه را عملیاتی کنند. در حالی‌که هنوز این ستاد تشکیل نشده، متاسفانه اداره کل بازرسی استان این مصوبه را برای اجرا به سازمان‌های ذی‌ربط ابلاغ کرد. همچنین این طرح برای اجرا یک سال زمان احتیاج داشت ولی بدون در نظر گرفتن این تبصره، در حال اجراست. در سال ۹۲ شرکت شفارود پایین‌ترین مجوز میزان برداشت را در طول تاریخش داشت و امسال هم جز درختان شکسته یا افتاده مجوز حداقل میزان برداشت را دارد. با ادامه این روند شرکت شفارود ورشکسته می‌شود و با ورشکستگی شرکت شفارود اطمینان داشته باشید این جنگل‌ها هم از بین خواهند رفت. من اعلام خطر می‌کنم و هشدار می‌دهم که مسوولین تا دیر نشده به داد جنگل‌های شفارود برسند.

hosseini

می‌دانیم که بهره‌برداری از جنگل فقط محدود به برداشت چوب نیست. شرکت شفارود نمی‌تواند از راه‌ها و اشکال دیگری هم از جنگل درآمدزایی کند؟

ابتدا باید قبول کنیم این مصوبه ایرادات و اشکالات جدی دارد. بارها با رییس سازمان جنگل‌ها نشست داشتیم و از آقایان خواستیم تا قبل از نهایی شدن مصوبه، بر اساس کتابچه‌ای که قانون بین ما و سازمان منابع طبیعی است مجوز ما را بدهند ولی تاکنون مجوز برداشت را نداده‌اند. من از همین رسانه قول می‌دهم اگر مجوز امسال ما را بدهند، بخشی از درآمدهای حاصل از آن را در قالب صنایع تبدیلی مانند پالت سازی چوبی، تولید ماشین‌آلات زیر پایی و الوار به کار می‌بریم. با این صنایع می‌توان حتی نیاز برخی از استان‌های دیگر را برطرف کرد. به‌عنوان نمونه برای تهیه برخی از ماشین‌آلات کشاورزی خوزستان، احتیاج به خام فروشی چوب نداریم. درحالی‌که در گذشته سیاست وزارت جهاد کشاورزی و شرکت شفارود فقط خام فروشی بود. بدون شک در عرض یک سال می‌توانیم شرایطی ایجاد کنیم که هم درآمد شرکت با کمک صنایع تبدیلی بالا رود و هم اشتغال ایجاد شود. قول می‌دهم به اندازه صنعت فولاد و بدون نیاز به تسهیلاتی که به ازای هر شغل به آن داده می‌شود، اشتغال ایجاد کنیم.

بنابراین معتقد هستید فایده‌ای در ادامه اجرای این طرح وجود ندارد؟

خیر. برای نمونه در ماده شش طرح آورده شده می‌توان درختانی که ریشه‌کن، افتاده یا شکسته هستند را برداشت کرد. درختان دیر‌زیست جنگل شفارود که در حال حاضر از درون می‌پوسند باید برداشت شوند. به‌‌‌ خصوص در منطقه چوبر، درختان صنوبری برداشت می‌کنیم که سی سال از عمر آنها گذشته است. درحالی‌که حد متوسط برداشت صنوبر ۱۵ سال است و اکثرا هم از درون پوسیده شده‌اند. این‌ها سرمایه ملی است که خراب می‌شود. اگر درختان دیر‌زیست حوزه شفارود را به ما بدهند حداقل می‌توانیم ده سال از این سرمایه استفاده کنیم ولی متاسفانه در این طرح، برای جنگل دری فرض شده که باید قفل شود. اجرای این طرح یعنی آغاز قاچاق چوب و برداشت‌های غیرمجاز. این در صورتی است که ما باید به تعهد خود عمل کنیم و در حال حاضر باید ۲۵ قرق‌بان بگیریم ولی به دلیل کاهش درآمد نتوانستیم آنها را استخدام کنیم. اگرچه من حامی دولت هستم ولی معتقدم طرح ممنوعیت برداشت از جنگل به این شکل کاری علمی، درست و موثر در جلوگیری از تخریب جنگل‌ها نیست.